Moeilijk, die zaak van de aquabrowser. Technisch gesproken is het natuurlijk fantastisch dat het allemaal mogelijk is. Vooral technici zijn er enthousiast over, ik vraag me af of de gebruiker er erg wild van wordt. Zo'n associatiewolk levert heel veel balast op (wie op Woolf zoekt krijgt ook Woelf) of namen en begrippen die je zelf ook al bedacht had. Dat je als klant ook nog weer tags kunt toevoegen levert op de voorbeelden die ik bekeken heb vooral chaos op, je ziet niet wat de techniek toch al aanlevert of wat een individuele aanvulling is. Tegelijkertijd denk ik dat mijn opleiding als bibliothecaris me bij deze nieuwe toepassingen in de weg zit, het zijn zaken die zo 'normaal' voor 'ons' zijn dat je het revolutionare niet meer ziet.
Uit ballorigheid heb ik mijn eigen achternaam ingetypt. Dit levert de volgende spellingvarianten op: heijens, baijens, nuijens, vrijens en rijens. Tsja.
woensdag 30 december 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
Ook ik als niet-opgeleide-bibliothecaris heb niks met de aquabrowser met z'n associatiewolk hoor. Als ik weet wat ik wil gebruik ik direct de catalogus, en als ik verrast of op ideeën gebracht wil worden dan gebruik ik Google wel.
Terwijl het ergens toch wel erg web2.0 is, dat chaotische.
Een reactie posten