Wat nu modern 'tags' heet waren vroeger trefwoorden. Er waren landelijke bibliotheekcommissies die teveel wildgroei in de verschillende bibliotheken moesten tegengaan. Het leek me altijd geweldig interessant om in zo'n commissie te zitten om bizarre, al te particuliere trefwoorden af te keuren. Maar helaas, is ben niet gedisciplineerd genoeg voor dergelijk werk. In een roman van Barbara Pym zegt een van de personages dat haar opbergsysteem zodanig is dat iedereen, ook als zij vertrokken is, er de weg in kan vinden. Een illusie natuurlijk, iedereen kiest altijd weer andere trefwoorden en iedereen heeft vooral een eigen logica. Dit kan je heerlijk botvieren met de 'tags' van delicious, niemand die je controleert of afremt. Als ik naar mijn eigen 'favorieten' kijk, komen er niet een twee drie 'tags' naar boven, ik heb ook maar twintig favorieten, de rest zoek ik af en toe via google wel weer op. Tegelijkertijd krijg ik bij delicious last van een oude kwaal. Thuis wil ik niet zo systematisch zijn als het vak eigenlijk beveelt. Ik heb mijn boeken dan ook niet alfabetisch in de kast staan of onderverdeeld in 'sferen'.
Robert Taekema in de sorteerruimte van de Centrale Bibliotheek, 7 oktober 2009.
woensdag 21 oktober 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
bij mij staan ze op kleur, éééénig!
Daphne
Een reactie posten