Webervaringen

Ik ben nog uit de tijd dat er geen televisie in elke kamer stond. Als kind zag ik mijn eerste film in een verenigingsgebouwtje waar ze Comedy Capers lieten zien: een sensatie die nooit meer te overtreffen zal zijn. Vooral niet door het achtergrondgeluid van een draaiende filmband. Daarna de televisie, video, computers, websites met beeld en geluid en nu kun je televisieprogramma's die je gemist hebt toch nog op je computer bekijken. Ik voel niet veel bezwaren bij al deze ontwikkelingen, maak er ook gretig gebruik van, maar heb niet het gevoel (om Ria te citeren) dat ik er gelukkiger van wordt. Veel van die interactieve mogelijkheden komen - ook bij mij - in de plaats van het normale lezen. Toch ben ik met die vaststelling een beetje hypocriet: ik hoef ze natuurlijk niet te gebruiken, maar doe het toch. Voor mijn boek over Wobbe Alkema heb ik eindeloos veel meer informatie via internet gevonden dan ik ooit in een archief in Groningen had kunnen opscharrelen. Het leukste van alles blijf ik blogs vinden, zoals dat van Coen Peppelenbos (http://www.coenpeppelenbos.blogspot.com/) of van Kenneth Walsh (uit Amerika. Ze geven een combinatie van meningen, feitjes en soms proberen ze een discussie los te maken. Een interactieve talkshow plus krant ineen. Je moet er een ijzeren discipline voor hebben en een grote nieuwsgierig. Belangrijkste eigenschap is denk ik toch het vermogen om jezelf te 'delen' met je lezers. Zelf zou ik dat niet kunnen, deel mijn gedachten en meningen toch liever met een enkeling.

Anonieme collega, gefotografeerd op 8 oktober 2009.